Warning: Parameter 1 to wp_default_scripts() expected to be a reference, value given in /home/helion01/public_html/blog/wp-includes/plugin.php on line 601

13/11/2007

Φίου

Στο συρτάρι: γκρίνια,θαύμα — helion @ 9:58 μμ

Φτηνά τη γλιτώσαμε και πάλι σήμερα, Τρίτη και 13, no less. Αστεροειδής αναγνωρίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα ως απειλή μεγέθους μικρού φορτηγού της Δέλτα που θα περνούσε ξυστά από τη Γη στα 5.600 χλμ, απόσταση πραγματικά ελάχιστη σε αστρονομικά μεγέθη. Σήμανε συναγερμός στους αστρονομικούς κύκλους (με κινηματογραφική δραματικότητα το φαντάζομαι αυτό), το άγνωστο σώμα βαφτίστηκε κάπως ξερά 2007 VN84 και ετοιμάστηκαν τα σχετικά δελτία τύπου. Μέχρι που ο Μοσχοβίτης επιστήμονας Ντένις Ντενισένκο παρατήρησε πως η τροχιά του 2007 VN84 έμοιαζε με την προσχεδιασμένη τροχιά του δορυφόρου Rosetta της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Εταιρείας, που είχε εκτοξευτεί το 2004. Και πράγματι.

Το Rosetta θα χρησιμοποιήσει σήμερα την έλξη της γης για δεύτερη φορά, προκειμένου να επιταχυνθεί για το δεκάχρονο ταξίδι του προς τον κομήτη Churyumov-Gerasimenko .

Αφήνοντας κατά μέρος την εμπιστοσύνη των επιστημόνων στην ακρίβεια μιας τροχιάς που θα χρησιμοποιήσει τη Γη συνολικά τρεις φορές ως σφεντόνα, από το όλο θέμα μου μένει και μένα η ένδειξη ασυνεννοησίας μιας επιστημονικής κοινότητας που την φαντάζεται κανείς πραγματικά πλανητικά connected. Μπα.

Για τόσους απογοητεύθηκαν, υπάρχει πάντα ο διαβόητος Άποφις, που επιστρέφει δριμύτερος τον Απρίλη του 2036, πάλι 13 του μήνα. Πέφτει Κυριακή όμως, και δε λέει.

Εικόνα από εδώ

12/11/2007

περί διδασκαλίας

Στο συρτάρι: γκρίνια,σημειώσεις — helion @ 8:28 μμ

Όταν του παραπονέθηκε ο ξαδέλφος του, που είχε χρόνια μετακομίσει στην Αθήνα και θεωρούσε εαυτόν πλέον πρωτευουσιάνο, ότι δεν μπορούσε να αποκρυπτογραφήσει τα ορνιθοσκαλίσματα που του έστελνε, του απάντησε τα εξής:

μ' όποιον δάσκαλο. τι να σου κάνουν τα βιβλία.

Αφιερωμένο σε όσους κατηγόρησαν το μπλογκ για εστέτ fin-de-sieclισμό. Πιστεύω πως έτσι κλείνει το θέμα. Για την αντιγραφή ευχαριστώ την Αγγελική, όνομα και πράμα.

8/11/2007

Ja Mata. Hai!

Στο συρτάρι: εικόνες,θαύμα,σημειώσεις — helion @ 9:43 μμ

Δεν μπορώ να πω πως εμπέδωσα το Τόκυο, αλλά το συμπάθησα έτσι και αλλιώς. Τα δυτικά ρούχα και η τεχνολογία σε κάνουν αρχικά να πιστέψεις πως έχεις να κάνεις με κάτι οικείο, αλλά το μαζικό σύμπλεγμα Πήτερ Παν, το ιδιότυπο, ευγενικά κλειστό, οργανωμένο και ενίοτε αφελές ταυτόχρονα σε μπερδεύουν αφοπλιστικά. Πρέπει να ξαναπάω.

Αντί περιγραφής οι βιαστικές φωτό, που εμφανίζονται με κλικ και ξανακλείνουν με τον ίδιο τρόπο, σκριπτ θέλοντος. Σε αυτή τη χώρα, όπου όλα είναι σε αέναη κίνηση, ευχήθηκα να υπήρχε πλέον η εμφυτευμένη μηχανή στο μάτι, τύπου τέρμινεητορ – η μικρή δεν τα βγάζει πέρα πάντα, και η μεγάλη θέλει δύναμη, χάρη και ταχύτητα gunslinger.

κλάσμα του άπειρου skyline στο Τόκυο το Fuji Television στην Odaiba, κτίριο του Kenzo Tange τo Hyatt στο Roppongi εφόρμηση στη Γκίνζα πρόγονος των τρανσφορμερς Μικιμότο τα λατρεμένα τους χρυσάνθεμα Κυότο styling για τη φωτό στην Asakusa βλέπεις και κάναν τουρίστα από αυτά ήθελα να πάρω 5-6 Meiji Jingu, ναός Σίντο κομψή νύφη σε γάμο Σίντο το γατί ανάμεσα στα πόδια του προγόνου σαν φέηκ πάρκο, στο βάθος κτίρια πανευτυχείς πολυφωτογραφημένοι δεν ξέρω ποιός είναι αυτός ο μεγαλέξαντρος, αλλά ήταν εντυπωσιακός η πιο καθαρή πόλη που έχω δει. ειδικός κάδος για indecent fliers ντράπηκα να την φωτογραφίσω από μπροστά σούπερντογκζ αυτόματοι πωλητές παντού κακοτοπιές Shibuya διαλιέχτεϊ όπου εργασίες και Τζένταϊ με φωτόσπαθο δίπλα εκπτώσεις & βίντεοκλιπ σναπ καθ οδόν, φαίνεται χαμένος όσο και γω προφυλακτικά για κάθε mood Akihabara Electric City κλασικό βραδυνό ένδυμα πόλης, αλλά ούτε μισός αφαλός έξω. αστέρια άφαντα, η σελήνη μόλις που τα καταφέρνει τα τέραβαττ δεν καταλύουν το ημίφως της μαντείας νουάρ στη Σιμπούγια

5/11/2007

Bye σου*

Στο συρτάρι: σημειώσεις — helion @ 11:46 μμ

Ένας φίλος με ρώτησε πρόσφατα γιατί έχει γίνει τόσο βαρετό το μπλογκ μου. Easy: αυτολογοκρισία, έλλειψη χρόνου και κυρίως, έλλειψη αποδέκτη. Και μερικές φορές κούραση- εξαντλείσαι να πετάς τα 2μπιτς σου σε έναν ωκεανό πληροφορίας, έχοντας πλήρη συναίσθηση της ασημαντότητάς και του τετριμμένου τους. Ο Καλύτερος που χρησιμοποίησε πλατφόρμα μπλογκ στο ελληνόφωνο νετ το έκλεισε, πέρασε στα επόμενα, σκέφτηκα να το κλείσω κι’ εγώ ηρωικά. Μπήκα/βγήκα από το Facebook στα γρήγορα, ξέφτισε τάχιστα η γοητεία του να βρίσκεις τους φίλους σου – μετά τι; Να ανταλλάσσεις pokes, vampire bites και Christmas countdowns με ανθρώπους με τους οποίους έχεις πιει, αγκαλιαστεί, σκοτωθεί, χαθεί και ξαναβρεθεί αμέτρητες φορές πάει λίγο.

Δεν ξέρω τι έχει το νετ να δώσει ακόμη σε μας που έχουμε κολλήσει ένσημα μπροστά στην οθόνη για πολλά χρόνια, εκτός από ενημέρωση, κάνα download και ένα εργασιακό αντικείμενο. Ξέρω όμως πως όταν ανέβασα 3 φωτό στο φέησμπουκ και όχι εδώ, όχι στον Οίκο μου, αισθάνθηκα πως κάνω απιστία. Επίσης, pathetic, άλλά ξέρω πως πάντα στα πάρτυ έφευγα τελευταία.

Two lovers kissing amongst the scream of midnight
Two lovers missing the tranquility of solitude
Getting a cab and travelling on buses
Reading the graffiti about slashed seat affairs –

That’s Entertainment.

*μέχρι να βρεις άλλο όχημα να επιστρέψεις, στάνταρ. You can check out any time you like, but κλπ κλπ.

Powered by WordPress