Warning: Parameter 1 to wp_default_scripts() expected to be a reference, value given in /home/helion01/public_html/blog/wp-includes/plugin.php on line 601

14/5/2006

Στεγανογραφία, μέρος A’

Στο συρτάρι: θαύμα — helion @ 11:54 μμ

Άσε λίγο τα σουντόκου και τους Κώδικες Ντα Βίντσι παράμερα. Ιδού ελεύθερο πεδίο δόξης.

Τι λες.

Το χειρόγραφο Voynich είναι ένα κρυπτογραφημένο κείμενο περίπου 230 σελίδων, που μοιάζει με επιστημονικό ή αλχημιστικό εγχειρίδιο. Η πρώτη του εμφάνιση χρονολογείται κατά τα τέλη του 16ου αιώνα, όταν αγοράστηκε από τον εκκεντρικό αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Rudolf II – ενδιαφέρουσα περίπτωση ο ίδιος, άρχοντας μονήρης, δύστροπος αλλά εξαιρετικά φιλεπιστήμων, συλλέκτης νάνων, γιγάντων, πετρωμάτων, διάσημων αστρονόμων και λοιπών curiosae.
Πιθανώς ο άγνωστος πωλητής του χειρογράφου να ευθύνεται για τη φήμη πως αποτελεί έργο του Ρογήρου Βάκωνα (του Doctor Mirabilis φιλόσοφου του 13ου αιώνα με τη γνωστή εκτίμηση προς τη στεγανογραφία), γεγονός που θα ανέβαζε πολύ την αξία του. Πραγματικά, το βιβλίο πληρώθηκε αδρά από τον Αψβούργο μονάρχη, ωστόσο σήμερα ακόμη δεν είναι αποσαφηνισμένη η ακριβής ηλικία και η προέλευσή του.

Πρόκειται για σαγηνευτικό γρίφο. Το χειρόγραφο Voynich είναι καθαρογραμμένο σε μια γλώσσα αινιγματική, χωρίς σημεία στίξης και που δεν φαίνεται να έχει καμία σχέση με οποιαδήποτε άλλη γνωστή γραφή. Είναι πλούσια (αν και με κάπως βιαστικό χέρι) ιστορημένο με βοτανικές και αστρονομικές εικονογραφήσεις – βέβαια τα φυτά δεν αναγνωρίζονται και οι αστερισμοί είναι άγνωστοι στην επιστήμη, τουλάχιστον από την δική μας ex Terra οπτική γωνία. Πιο οικείο θέαμα αντίθετα αποτελούν οι πολλές χαριτόβρυτες γυμνές κυρίες, αν παραβλέψει κανείς πως οι υδραυλικές εγκαταστάσεις στις οποίες αγεληδόν λούζονται είναι κάπως παράδοξες.

Ο έμπορος σπάνιων βιβλίων Wilfrid Voynich ανακάλυψε το ομώνυμο χειρόγραφο το 1912, ξεχασμένο στη βιβλιοθήκη της βίλας Mondragone στο Φρασκάτι της Ιταλίας. Σήμερα βρίσκεται στην Βιβλιοθήκη Σπάνιων Βιβλίων και Χειρόγραφων Beinecke στο πανεπιστήμιο του Yale, και παρά τις επίμονες επί σχεδόν έναν αιώνα προσπάθειες κορυφαίων ειδικών και ερασιτεχνών της αποκρυπτογράφησης, παραμένει ερμητικά ακατανόητο.

Αν εκδώσω το μυθιστόρημά μου στα Βοϋνιχιανά θα έχω άλλοθι;

Ο καθένας μπορεί να αποπειραθεί να το ερμηνεύσει, με πιθανώς μυθική ανταμοιβή: ανάλογα με τις επιθυμίες του ερευνητή το κομψό αυτό βιβλίο ίσως κρύβει την τεχνογνωσία για τη μετατροπή του μόλυβδου σε χρυσό, το ελιξίριο της νιότης, τις οδηγίες ορθής χρήσης του Γκράαλ ή, πιο πεζά, μια καλοπροαίρετη προσπάθεια μεταγραφής ασιατικής γλώσσας.

Ενδέχεται βέβαια η αποτυχία αποκρυπτογράφησης να οφείλεται στο ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως βαθύ νόημα πίσω από τα όμορφα γράμματα της περγαμηνής, και το Voynich να είναι μία από τις ευφυέστερες και μακροβιότερες απάτες στην ανθρώπινη ιστορία – εκδοχή που για κάποιο λόγο προτιμώ >:}.

Μάλλον βρίσκω πλέον πιο γοητευτική την ανθρώπινη μπαγαμποντιά από τα Μεγάλα Μυστήρια.

Πίν-αψ, σταθερή αξία στους αιώνες.

Και, μιλώντας για αποκρυπτογραφήσεις, γυρίσατε χώρες και χώρες και ιδού! Τα φοντς που τόσον καιρό έλειπαν από τον υπολογιστή σας, η Γραμμική Β.
Προσοχή μόνο στη χρήση (ανέκδοτο μέσω εδώ ).

Powered by WordPress