26/6/2005

kindergarden zen

Στο συρτάρι: λάιφ — helion @ 12:37 μμ

κε τραβαη τιν ανιφορα

Χτες η καλοκαιρινή γιορτή που σηματοδότησε το τέλος του νηπιαγωγείου για τη Φ. Τριγύριζα τους χώρους που πέρασε δυόμιση χρόνια δημιουργικά, ελεύθερα, εκεί που είχε περάσει εξ ίσου ωραία και το άλλο, το μεγάλο μου Φι. Είτε η ίωση είτε ο φόβος για την κρεατομηχανή του δημοτικού, την αδιαφορία, την ανία, τα κακά βιβλία, με έκανε να μελαγχολήσω. Αλλά, όπως ήξερε να απαγγείλλει και κάθε αποφοιτάκι

το σπιτάκι λέει μείνε
το δρομάκι λέει φύγε
είναι όμορφα να μείνω
μα ήρθε η ώρα πια να φύγω

έτσι.


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/helion01/public_html/blog/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 405

2 σχόλια

  1. «Η ζωή είναι δρόμος» και «ο καθένας έχει την ευθύνη των αποσκευών του»…
    Πολύ φιλοσοφημένα και τα δύο… Θα το καταλάβουν στην πορεία τα μικρούλια
    Και τι ωραία ζωγραφιά!

    Comment by Σοφία( Avanti) — 26/6/2005 @ 3:35 μμ

  2. «Να φυγω να παω που; Να μεινω να κανω τι;» Δεν ειναι φυσικα το ιδιο διλημμα με αυτο των παιδιων, για τα παιδια μονο μπροστα υπαρχει. Να το χαιρεσαι νοικοκυρουλα το πιτσιρικι σου….

    Comment by poimin — 27/6/2005 @ 10:57 μμ

RSS feed για σχόλια σε αυτό το post.

Συγγνώμη, η φόρμα των σχολίων είναι κλειστή σε αυτό το post.

Powered by WordPress